Depresja zazwyczaj rozwija się powoli. Stopniowo pogarsza się nastrój, pojawia się smutek i narasta przygnębienie. Zgodnie z raportami Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest czwartą najpoważniejszą chorobą na świecie!!! Kobiety chorują na depresję nawet do 3 razy częściej niż mężczyźni, zaś ryzyko zachorowań wzrasta wraz z wiekiem, u osób po 50 tym roku życia jest to jedna z głównych przyczyn hospitalizacji. Największym zagrożeniem w przypadku tej choroby jest samobójstwo.

Depresja niesamowicie zaburza funkcjonowanie chorego w społeczeństwie. Popada on w częste konflikty ze współmałżonkiem i rodziną, jego wydajność w pracy znacznie się zmniejsza, zwiększa się natomiast absencja w pracy, chory często również traci zatrudnienie.

W objawach głębokiej depresji pacjent odbiera w sposób istotnie beznadziejny otaczającą go rzeczywistość, nie widząc możliwości zmian. Temu stanowi towarzyszą często urojnia prześladowcze i urojenia winy. Chory wyolbrzymia wszystkie spotykające go niepowodzenia i obwinia się za nie. Niektóre osoby dotknięte depresją, nie widząc dla siebie innego rozwiązania, decydują się na samobójstwo.

Na szczęście leczona depresja zazwyczaj gwarantuje powrót do zdrowia. W przypadku ciężkiej depresji zaleca się pobyt w szpitalu i należy się do tego zalecenia zastosować, gdyż w warunkach szpitalnych chory ma stałą opiekę i nadzór, co jest niezwykle istotne, biorąc pod uwagę możliwość popełnienia przez chorego samobójstwa. Ważne jest, aby nawet po ustąpieniu objawów, chory pozostawał w stałym kontakcie z lekarzem.