Wrzód to inaczej kraterowe zagłębienie, ubytek, który jest umiejscowiony w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy. Objawem towarzyszącym chorobie wrzodowej jest długotrwały ból w górnej części brzucha. Ból objawia się jako gniecenie lub palenie czasem jako kurcz. Zdarza się, że ból promieniuje do pleców i prawego ramienia. Niejednokrotnie chory ma uczucie pełności po spożyciu posiłków, czasem towarzyszą temu uczuciu wymioty. W mniej licznych przypadkach występuje krwawienie, charakterystyczny jest też czarny, smolisty kał.

Stosunkowo najnowsze badania wykazują, że u osób z chorobą wrzodową w żołądku i dwunastnicy występuje bakteria o nazwie Helicobacter pylori (HP), która jest odpowiedzialna za stan zapalny błony śluzowej. Ona również powoduje uszkodzenia błony, zaś uszkodzona błona śluzowa nie może obronić się przed np. kwasem solnym.

Osoby, które nie są zakażone Helicobacter pylori mogą również cierpieć na chorobę wrzodową. Jej przyczyny w tym przypadku to: leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które zwiększają ryzyko choroby wrzodowej prawie czterokrotnie. Do tego typu leków należą: aspiryna, diklofenak, indometacyna, ibuprofen, naproksen, ketoprofen. Równoczesne podanie glikokortykosteroidów zwiększa to ryzyko piętnastokrotnie. Nie można bagatelizować także wpływu dymu tytoniowego na rozwój choroby wrzodowej.